Stubaier Höhenweg – 5 dagen huttentocht in Oostenrijk

Huttentochten in Oostenrijk zijn razend populair. Zeker de bekendere routes en dat snappen we wel, want ze zijn prachtig. Een van die bekende en populaire routes is de Stubaier Höhenweg. Diep verscholen in het Stubaital, ongeveer een uur rijden vanaf Innsbruck, ontdek je de verborgen parels van het berglandschap. Het is alweer even geleden, maar voor ons wat dit onze allereerste officiële huttentocht. Tijd om hier weer eens op terug te blikken.

8 etappes – per dag te plannen

In totaal telt de Stubaier Höhenweg 8 etappes en leg je zo’n 6000 hoogtemeters af. De route loopt van de Starkenburger Hütte naar de Innsbrucker Hütte en je kan hem beide kanten op wandelen. Wil je nog niet zo technisch beginnen en de moeilijkheid steeds verder opbouwen? Dan is het slim om bij de Starkenburger Hütte te beginnen.

Het voordeel van deze tocht is dat je echter ook halverwege kan instappen. Vrijwel elke hut is goed bereikbaar vanuit het dal waardoor je de huttentocht zo lang of kort kan maken als je zelf wilt. Wij startten onze tocht bij de Dresdner Hütte, ongeveer halverwege de officiële route. En ook het punt waar het technisch af en toe al wat uitdagender wordt.

Dag 1 – vanuit Neustift naar de Dresdner Hütte

De eerste dag moeten we op hoogte zien te komen. Vanuit ons pension in Innsbruck vertrekken we redelijk op tijd naar in Neustift im Stubaital. Omdat we weten dat we hier uiteindelijk zullen uitkomen lijkt het ons slim om hier alvast de auto te zetten en daar de bus te pakken. We leren al snel dat deze bus aardig druk kan zijn, hij rijdt meerdere haltes zelfs voorbij, maar wij hebben gelukkig een plekje bemachtigd.

De bus rijdt verder het dal in en bij het laatste stoppunt stappen wij uit. Hier gaat ook Wij kiezen er voor om te lopen, alvast wat eerste meters in die benen hebben kan geen kwaad. Het is wel een beetje jammer dat we vrijwel heel de tijd uitzicht hebben op deze kabelbaan, maar door het lekkere weer en de frisse berglucht vergeten we dat al snel.

Vandaag stijgen we 600 meter en er van uitgaande dat we 300 meter per uur kunnen stijgen verwachten we dat we binnen 2 uur wel bij de hut aan kunnen komen. Het is een redelijk steil pad en dat is toch weer even wennen. Daar lopen we nog een stukje omhoog en pakken zelfs de kabelbaan naar top of tirol. Daar voel je echt de hoogte al, want het ligt boven de 3000 meter. Weer terug bij de hut is het tijd voor onze eerste nacht.

Dag 2 – Dresdner Hütte naar Nürnberger Hütte

Met dag twee begint de huttentocht eigenlijk pas echt. Vandaag klimmen we passen over, lopen we langs wilde watervallen en moeten we af en toe al klauteren. Officieel is deze dag korter, namelijk naar de Sulzenau Hütte, maar je kan ook twee etappes in 1 keer combineren. Dat deden wij en dat betekent dat je ongeveer 7 uur aan pure wandeltijd voor de boeg hebt.

Nadat we met een prachtige ochtendzon de hut verlaten begint de eerste klim naar het Peiljoch. Een mooie pas waar 100’en steenmannetjes staan. Tijd voor een korte pauze voordat we afdalen naar de Wilde Wasser Weg. Waar we uitkijken op de gletsjer en het water volop naar beneden komt. Wat ons betreft (nog steeds) een van de mooiere valleien die we hebben gezien.

We passeren de Sulzenau Hütte en eten het broodje dat we meekregen vanuit de hut. Maar na 2 happen begint het in de verte te rommelen. Snel spullen maar weer inpakken en door. We moeten namelijk nog een bekabelde pas over en dat willen we ze snel mogelijk gedaan hebben. Eenmaal eroverheen zien we de nieuwe hut al liggen. Het rommelen komt niet dichterbij dus we kunnen weer even pauze houden voordat we bij de hut aankomen.

Dag 3 – Nürnberger Hütte naar Bremer Hütte

Dag 3 begint zonnig en goed. We voelen de inspanning van gisteren nog goed in de benen, maar dat lopen we er vanzelf hopelijk weer uit. Ook vandaag staan er weer klauterstukken op de planning. Soms best wel steile en verticale. Met regen kan het hier best wel glad worden hadden we gelezen, en dat kunnen we beamen. Bij ons is het gelukkig droog.

Vandaag wisselt het zicht af tussen groene valleien, rotsachtige wanden en witte toppen. Omdat het nog redelijk vroeg in het seizoen is komen we af en toe een sneeuwveld tegen en ook puinhellingen zijn hier niet onbekend. Dit is ook een van de redenen waarom dit een uitdagendere huttentocht is. Je krijgt van alle typen terrein wat mee.

Na zo’n 6 uur op pad te zijn komen we aan bij onze volgende hut. Een kleine, maar toch wat modernere hut waar we met zijn allen op een lager slapen. Blij dat we onze oordopjes bij hebben en we vallen in een diepe slaap.

Dag 4 – Bremer Hütte naar Inssbrucker Hütte

Deze dag wordt de meest intensieve dag die ik tot nu toe heb gelopen. Dus we beginnen vroeg, nog voor het ontbijt. Dit is mijn allereerste huttentocht en van de zenuwen heb ik afgelopen dagen toch al wat moeite met eten. (als ik toen wist waar we nu zouden staan 😉 maar dat is een ander verhaal).

In het begin kan je twee routes nemen. Een route die over een makkelijke klettersteig gaat of die wat verder afdaalt. Wij willen wat meer op hoogte blijven en hebben ook een setje mee, omdat we wisten dat deze passage eraan zat te komen. De klettersteig is kort en vrij makkelijk. Daarna kunnen we weer verder wandelen. Vandaag staan er 3 passen op de planning die we over moeten steken. En ook hier is het terrein met regelmaat uitdagend en afwisselend.

Omdat het weer niet al te goed is wil ik vooral doorlopen, zodat we nog een beetje op tijd bij de hut zijn. Maar mijn lichaam is na zoveel dagen toch best wel moe. We zijn langzamer dan de route oorspronkelijk aangeeft, maar vanwege onze vroege start is dat niet zo erg.

Zodra we op de laatste pas zijn, zien we de hut. Ik kan opgelucht ademhalen en heb ook ineens een mega honger. Alles wat we nog bij ons hadden gaat er in. Eenmaal bij de hut betrekt de lucht, we hebben totaal geen uitzicht meer. Maar ik ben blij en ontspannen, we hebben deze dag toch maar mooi gedaan.

• 

• 

• 

Boek de Stubaier Hohenweg en meer Huttentochten in Oostenrijk op ECKTIV

Dag 5 – Innsbrucker Hütte terug naar Neustift

Alleen nog maar dalen, dat is het motto van vandaag. De regen klettert nog steeds tegen de ramen aan, maar dat kan de pret niet drukken. We trekken onze regenjassen aan en wandelen rustig naar beneden. Het eerste deel is nog over bergpaadjes, maar hoe lager we komen, hoe breder het pad wordt.

Na een tijdje krijgen we zelfs nog een prachtig uitzicht op het wolkendek onder ons. Het is hier dat ik een intense liefde voor de bergen voel. Vanuit het niets deze huttentocht lopen was misschien niet makkelijk, ik heb mezelf echt wel uitgedaagd daarmee, maar ook iets gevonden in mezelf. Namelijk hoe fijn ik het vindt om diep te gaan, om nieuwe dingen te leren, om compleet alleen in de ruige natuur te zijn. Deze start in 2018 was voor ons een heel mooi begin van ons bergleven. En dat gunnen we jou ook. Dus ben je van plan om een huttentocht te lopen, deze of een andere? Stuur ons gerust een berichtje en we denken graag met je mee!