De Wildspitze is met 3.768 meter de hoogste berg van de deelstaat Tirol en na de Grossglockner de hoogste berg van Oostenrijk. Het is een populaire berg voor vele alpinisten vanwege de relatief eenvoudige route naar de top. De normale route naar de top kan dan ook zeer druk zijn met vele (beginnende) alpinisten en een ware file veroorzaken. Wil je toch de Wildspitze beklimmen, maar deze drukte vermijden? Dan hebben wij hier de route voor je die je moet volgen!

Spontaan naar de Wildspitze

Het voordeel van in Tirol wonen is dat je spontaan in het weekend kan bedenken om een berg zoals de Wildspize te gaan beklimmen. Onze hond Bruno brengen we in de ochtend nog even naar de oppas en anderhalf uur later staan we achterin het Ötztal op een parkeerplaats in Vent. Vent is een ideale uitgangsbasis voor meerdere leuke alpiene tochten in Tirol. Zo beklommen we eerder al eens de Similaun en de Fineilspitze tijdens een van onze allereerste tochten.

Vanuit Vent gaat er een kleine stoeltjeslift omhoog die je een klein stuk in de richting van de Wildspitze brengt. Wij voelen ons echter prima en besluiten de 950 meter naar de Breslauer Hütte te lopen zonder gebruik te maken van de stoeltjeslift. Het is een steile wandeling tot aan het topstation van de stoeltjes lift en vanuit daar nog een redelijk eenvoudig stuk voor de resterende 500 meter naar de hut.

Bij de hut aangekomen is het zonnig en druk. Het terras zit vol met alpinisten die aankomen om de volgende dag de Wildspitze te beklimmen én alpinisten die net terug komen van de top. Een drukte van jewelste dus. De Breslauer hütte kan ongeveer 116 mensen huisvesten en hoewel de hut vandaag niet vol zit, voelt 80 man met maar één doel toch behoorlijk druk.

Nieuw plan: Jubilaumsgrät

Het idee voor een alternatieve route komt niet van onszelf. Doordat we spontaan hebben besloten de Wildspitze te beklimmen hebben we niet echt over alternatieven nagedacht. Gewoon de normaalroute (en waarschijnlijk een spoor van mensen) volgen is het plan. Wanneer we tijdens het eten bij een Duitse groep aanschuiven en elkaars plannen checken horen we dat zij een ander plan hebben. Niet via de normaalroute omhoog, maar via het oosten en over de Jubilaumsgrät.

We worden direct aan het twijfelen gebracht. Moeten wij dat ook doen? Of moeten we ons gewoon aan ons (minimale) plan houden? Gelukkig hebben we prima bereik in de Breslauer hütte. We zoeken gegevens van de route op en ontdekken dat de gradering van de route hetzelfde is (PD+). Er is alleen een klein vraagteken hoe we op de graat komen. Enerzijds lijkt dit over de rots te kunnen, anderzijds kan het een klim in een steil sneeuwveld van 45 graden betekenen. Eigenlijk zijn we wel toe aan een uitdaging en juist daarom besluiten we ons plan bij te stellen en de volgende ochtend de Wildspitze via de noordoostelijke Jubilaumsgrät te beklimmen.

Vrijwel alleen naar de Wildspitze

In de ochtend is het een drukte van jewelste zoals je kunt verwachten. Wij maken ons niet al te druk. Het is goed weer dus we laten de gehaaste alpinisten maar even voorgaan. Waar 74 man in een ketting van lichten naar het westen vertrekt, gaan er maar 6 lampjes richting het oosten. Wij zijn 2 van die lampjes en wandelen in de opkomende schemer richting de Rofenkarferner. Om daar te komen moeten we eerst een mooie grote rode rotsformatie op die prachtig kleurt in het ochtendlicht.

De eerste 300 meter van deze route gaat over rots en na iets meer dan een uur maken we ons klaar om de gletsjer op te gaan. Vanaf hier kunnen we de top van de Wildspitze al zien liggen, maar we gaan eerst naar het noorden om bij het noordelijkste punt de Jubilaumsgrät op te klimmen. De gletsjer voelt leeg met maar 4 alpinisten die we een stukje verderop zien lopen.

Om op de Jubilaumsgrät te komen kun je de noordoostelijke rotspartij gebruiken. Wij raken echter geintrigeerd door de sneeuwwand die we een dag eerder op de kaart al gespot hebben. We testen de sneeuw en aangezien die goed blijkt te zijn besluiten we voor wat extra lol daarin omhoog te klimmen. De wand wordt steiler en steiler en op het laatste punt is de 45 tot 50 graden zeker niet overdreven. Vol adrenaline komen we boven. Gaaf, maar nu moet de graat nog beginnen!

Over de Jubilaumsgrät naar de Wildspitze

Voor beginnende alpinisten kunnen delen van de graat wellicht intimiderend zijn, maar als je al wat meer ervaring hebt dan is het een prachtige opgang naar de Wildspitze. Eerst beklimmen we de Kreuzerschneide (3.677m) waarna we de noordelijke en zuidelijke top van de Wildspitze te zien krijgen. Op de Wildspitze staan nu minimaal 30 man op een kluitje. Wij staan met zijn tweeën ernaar te kijken. Tot nu toe zijn we nog niemand tegengekomen, maar de eerste alpinisten komen nu onze kant tegemoet. Zij zullen juist via onze route afdalen.

Voor de noordelijke top van de Wildspitze volg nog een ietwat steile graat, gevolgd door een steile klim. Vanaf daar is het alleen maar genieten om naar de top van de zuidelijke Wildspitze te komen. Vroeger was de noordelijke Wildspitze de hoogste top, maar door de smeltende sneeuw is dat nu de zuidelijke top. Wanneer wij op die westelijke top staan, zijn er nog maar 6 personen. Een stuk rustiger dus en meer dan prima om de nodige foto’s in alle rust te kunnen maken.

De normaalweg naar de Wildspitze

De normaalweg naar de Wildspitze volgt eerst door een brede vallei van de vroegere Mitterkar gletsjer. Dat betekent dus veel puin terwijl je de weg omhoog volgt naar Mitterkarjoch. Om het Mitterkarjoch te bereiken moet je eerst de bekende Mitterkarjoch klettersteig (Moeilijkheids graad C) omhoog klimmen. De klettersteig is gaat vrijwel recht omhoog voor ongeveer 100 meter. Je kunt je goed voorstellen dat in de ochtend, wanneer de rotsen nog bevroren zijn, er al snel een aardige file kan ontstaan als alpinisten beginnen te vertragen.

Wij maken de omgekeerde route en dalen dus eerst van de top van de Wildspitze naar de gletsjer. Dit is eigenlijk gewoon een wandelpad. De Mitterkar gletsjer aan deze kant is zeer mooi en eenvoudig (net als aan de andere kant overigens) en brengt je met een fijne glooiing terug naar het Mitterkarjoch waar de klettersteig begint. Ook omlaag is deze prima te doen en later op de dag dus een stuk rustiger. We dalen af en volgen de vallei van puin terug naar de Breslauer hütte.

Heb je ervaring? Volg de Jubilaumsgrät

Voor de Wildspitze kunnen we echt de Jubilaumsgrät aanraden als je een beetje ervaring hebt. Er zijn vele voordelen en het is een fijne afwisselende route waar je verschillende alpiene technieken toe kunt passen. Ook in omgekeerde richting blijft het een mooie tocht en kunnen we aanbevelen om dan af te dalen via de Jubilaumsgrät. Wij dalen direct na de hut weer af naar het dal, pikken Bruno op en zo zit ons spontane weekend op de Wildspitze er ook weer op!