AFSTAND
10,3 kilometer
GESCHATTE TIJD
6 uur
HOOGTEMETERS
909 meter
START HOOGTE
2.017 meter
HOOGSTE PUNT
2.820 meter
MOEILIJKHEIDSGRAAD
Hiken – Gevorderd
Tussen Innsbruck en het Otztal light het mooie Kuhtai. Parallel aan het Inntal vind je hier een hoogtedal dat tussen de 1.700 en 2.000 meter hoogte ligt. Gemakkelijk bereikbaar met de auto en het openbaar vervoer en daardoor een ideale locatie om dagtochten te starten in het hooggebergte. Wanneer je wilt genieten van wandelen in het hooggebergte (boven de boomgrens), dan is de vier meren wandeling rondom Kuhtai een uitstekend idee!
Mooie meren rondom Kuhtai
We laten onze auto achter in het wintersportdorp van Kuhtai. In de winter is dit een groot en druk skigebied, maar op deze vroege zomerochtend is het lekker rustig. Kuhtai ligt op een hoogte van 2.017 meter en dat zorgt ervoor dat het ook nog lekker fris is terwijl we over de groene almen omhoog klimmen.
We lopen in de richting van het eerste meer van vier die we vandaag zullen passeren. Langs de route vinden we her en der mooie planten en bloemen die ons de weg wijzen. Anderhalve kilometer lang lopen we in vrijwel een rechte lijn langs de flanken en klimmen we zo’n 150 hoogtemeters tot we uitkomen bij de Hirschebensee. Een typisch bergmeertje waar Bruno al snel even de gelegenheid neemt om in het water te dippen.
We vervolgen onze weg en vanaf hier gaat het pad al snel een stuk steiler omhoog. We klimmen in een mooie vallei en maken dan een kleine bocht in de richting van de Mittlerer Plenderlesse. Wat mij betreft is dit het mooiste meertje van de dag (maar smaken verschillen natuurlijk) door de rustig ligging en de omliggende kleine heuveltjes waardoor het meer telkens weer in en uit beeld verdwijnt.
Op weg naar de Gaiskogel
We laten het mooie meertje achter ons en maken onze weg richting de Drei-Seen-Hütte. De vier meren wandeling van Kuhtai is op zichzelf al een echte aanrader, maar wij hebben vandaag nog een extra uitdaging. We willen namelijk graag de 2.820 meter hoge Gaiskogel beklimmen die hier achter in het dal ligt. Om daar te komen wandelen we naar het bergstation van de Dreiseen stoeltjeslift. Je kan jezelf hier in de zomer ook makkelijk af laten zetten vanuit Kuhtai en de wandeling naar beneden lopen om te genieten van de mooie meertjes.
Wij willen vandaag echter liever wat hoogtemeters maken en dat is de reden dat we te voet naar het dit station lopen. Het terrein is hier gelukkig zeer vriendelijk met brede paden, schapen her en der en nog twee mooie meertjes om op uit te kijken. Vanaf de kabelbaan krijgen we goed zicht op de route die naar de top van de Gaiskogel leidt. Wat we zien is veel sneeuw en een op het oog vrij scherpe graat.

We maken onze weg over het blokkenterrein en komen langzaam maar zeker dichter bij de graat. Voordat we daar komen moeten we echter eerst nog door behoorlijk wat sneeuwvelden. Zodra de sneeuwvelden ophouden komen we terecht terrein met heel veel los gruis. Hier maken we hele kleine zigzag bewegingen terwijl we proberen om niet met elke stap terug te zakken. Het is vermoeiend wandelen, maar we hopen dat het zich uiteindelijk uitbetaald.
Uitzicht vanaf de Gaiskogel
Voordat we daarachter komen moeten we natuurlijk eerst naar de top. Vanaf het kabelbaanstation is het ongeveer 300 meter klimmen om op de graat de komen. Vanaf hier leidt de redelijk smalle graat regelrecht naar de top. Wat het voor ons lastig maakt is dat er op de graat ook nog veel sneeuw ligt. Het is hier dus behoorlijk oppassen samen met Bruno en soms moeten we wat onhandig klimmen om juist die sneeuw weer te ontwijken.

Na nog eens 150 meter komen we op de top aan. Na een dikke 3 uur hebben we 900 hoogtemeters en 5,5 kilometer gelopen en krijgen we eindelijk de beloning voor deze inzet. Het uitzicht van de Gaiskogel is namelijk prachtig. Zo kijken we uit in de richting van Kuhtai over twee van de vier meren en de vele bergruggen in die richting. In het zuiden kijken we naar de hoogste bergen van Tirol, zoals het Stubai massief en de Wildspitze. Iets dichterbij zien we klimmers actief op de Kuhtai Panorama klettersteig die hier vlakbij ligt.
Het is heerlijk weer en we genieten dan ook extra lang van het uitzicht op deze mooie plek. We nemen de tijd voor de lunch want we weten dat we ook best wel weer een aardige weg terug moeten. We laten onze namen en die van Bruno achter in het topboek. Vervolgens maken we weer voorzicht onze weg naar beneden.
Vele opties om af te dalen
Vanaf boven is het soms iets makkelijker afdalen wanneer je een beter overzicht hebt over de mogelijkheden. Dat geldt voor de graatafdaling, maar niet helemaal voor de afdaling terug naar de kabelbaan. Het gruis is omlaag vrijwel net zo lastig als omhoog en de inmiddels zachte sneeuw maakt de rest van de tocht ook niet eenvoudig. Vanaf de top van de Gaiskogel hebben we echter ook gezien dat er vanaf de kabelbaan ook genoeg opties zijn om af te dalen.
We kunnen natuurlijk de kabelbaan nemen, of afdalen langs de meertjes die we omhoog zijn tegengekomen. De leukste optie is waarschijnlijk om een compleet rondje te maken door eerst nog een stukje richting het Finstertal stuwmeer te lopen. Na een korte stop bij een lekker bankje besluiten we om onze wandeling af te ronden langs deze weg.
Het Finstertal stuwmeer krijg je vanaf hier niet te zien, enkel de stuwdam. Recht voor die stuwdam daal je af en die afdaling is niet bepaald de fijnste. Zeker niet als je al de nodige klim- en wandelmeters achter de rug hebt. Deze keer zijn het veel losse stenen, stof en de steile stukken in het pad. Gelukkig zijn we daardoor snel een heel stuk lager en kunnen we genieten van weer een nieuwe vallei terwijl we onze weg richting Kuhtai maken.
De vier meren wandeling is een prima voorbeeld van de mooie wandelingen die je in de hoogtedalen rondom Kuhtai kunt maken. De beklimming van de Gaiskogel is daarvoor niet noodzakelijk, maar zeker een leuke bonus voor de ervaren bergwandelaar!



















