Vanoise huttentocht – 6 dagen Frans wandelparadijs

De Vanoise is het oudste Nationaal park van Frankrijk en het is een waar wandelparadijs. Van steenbokkenkolonies, uitzichten op gletsjers en lieftallige valleien. Deze Vanoise huttentocht was voor mij dé perfecte route om mijn allereerste solo huttentocht te lopen. 6 dagen lang liep ik over passen, klauterde ik over rotsen en vergaapte ik me aan de mooiste uitzichten. Ik neem je dag voor dag mee op deze prachtige tocht.

Naar de Vanoise met de trein

Door last minute wijzigingen in onze planning werd de trein mijn beste optie en dat bleek een prima keuze. Omdat we toen nog in het zuiden van Nederland woonden zette Thomas mij af in Antwerpen en met maar 1 overstap in Parijs stond ik aan het einde van de dag in het mooie Modane. De treinreis ging soepel (al was het niet goedkoop) en ik kon zelfs nog even door Parijs heen lopen. Toen ik eenmaal in Modane was, pakte ik de taxi naar Aussois, waar ik mijn wandeling zou starten.

Dag 1 – Van Aussois naar Refuge Dent Parrachee

Om 7 uur in de ochtend word ik wakker, ik had de dag ervoor al een bakkertje gespot dus na een snel ontbijt ga ik om 08:00 van start. Vandaag staat er een kleine 1200 hoogtemeters op de planning. De eerste 500 hoogtemeters gaan nog niet zo snel want het is niet zo steil. En het is ook niet zo bekend want ik kom nog helemaal niemand tegen.

Wanneer ik iets verder op de route kom, wordt het pad ook iets drukker en dat is ook niet gek want het loopt langs twee stuwmeren die druk bezocht zijn. Ik zie zelfs nog wat auto’s staan. Dat is altijd een beetje gek, maar ik duik snel weer een echt wandelpaadje in. De eerste 1000 hoogtemeters gaan vrij vlot, maar de laatste 200 meter voelen toch wat zwaarder. Als ik bij de hut aankom blijkt zelfs dat ik alsnog de eerste ben die zich aanmeldt, dus alle tijd om nog te chillen. Dat doe ik op het terras en op de gidsenkamer die ik toegewezen kreeg. (was dat een voorbode voor mijn latere gidsenopleiding denk ik nu achteraf 😉 ). Tijdens het avondeten vraag ik al een beetje rond wat anderen de volgende dag gaan doen, want het weer is niet al te best en ik vind het fijn om te weten dat ik niet de enige ben op de route.

Dag 2 – Refuge Dent Parrachee naar Roc de la Peche

Dag twee belooft een natte dag te worden, met nog een droge ochtend, daarom wil ik vroeg vertrekken. Het ontbijt is al mogelijk om 6:00 dus ik zet om 5:45 de wekker. Ik ben zo goed voorbereid dat ik al na 5 minuten in m’n uppie in een nog donkere ontbijtzaal zit. Na een (vrij karig) ontbijt ben ik klaar om te vertrekken.

De eerste uren is het nog vrij droog en loop ik lekker en gestaag door. Twee meiden zijn net ietsje sneller waardoor ik makkelijk kan zien hoe de route loopt, want soms is het wel een beetje zoeken met alle watertjes en beperkte markering. Naarmate ik dichter bij de pas kom begint het steeds wat harder te druppelen en wordt het tijd voor de regenjas. De pas is niet zo heel steil omhoog, maar omlaag is het wel wat steiler. Ook is het wat natter en daarom is het tijd voor ook de regenbroek. Er lopen nog volop mensen omhoog met zware tassen en poncho’s, ik heb met ze te doen.

Ik daal lekker af en ik zie de hut al van een afstandje. De laatste twee kilometer loop ik over een bredere en vlakkere weg naar de hut. Het is lunchtijd en ik kan daar mooi een veggie burger bestellen. Ook vandaag heb ik genoeg tijd om weer te relaxen in de hut. En dat is ook goed want dag 3 wordt een langere dag.

Dag 3 – Roc de la Peche naar Refuge du Saut

Deze dag is er eentje die mij flink uitdaagt en af en toe wat uit mijn comfortzone is. Maar in de ochtend voel ik me vooral sterk en fit. Ik begin aan een flinke klim naar de Petit Mont Blanc, een klein topje naast de pas die ik sowieso over moet. Na een leuke top foto daal ik weer af. Ik kom af en toe wat mensen tegen, maar erg druk is het niet. Na verloop van tijd sla ik een paadje in en laat ik alle mensen achter me. Ik ben de enige die vandaag deze route loopt. Ik houd nog een fijne pauze aan een bergmeer en dan duik ik het grote blokkenterrein in dat zich ver voor me uitstrekt. Het is flink zoeken naar de route, want de markeringen zijn alleen zichtbaar als je de route andersom loopt.

Ik vind het ergens een beetje spannend worden want er liggen nog flinke sneeuwvelden. Door de regen van afgelopen dag zijn ook alle sporen gewist en moet ik heel erg mijn eigen weg zoeken. Dit is voor mij een flinke les in vertrouwen op mezelf, mijn eigen kunnen en mijn eigen keuzes. Als ik eenmaal de hut in zicht heb ben ik vol opluchting en ergens ook wel trots, deze mooie dagtocht heb ik toch maar mooi volbracht!

Dag 4 – Refuge du Saut naar Refuge Peclet Polset

Na de lange dag van gisteren, voelt vandaag bijna als een wandeling in het park. Bijna dan. Want er staan alsnog 845 hoogtemeters op de planning. Ik vertrek wederom vroeg. Omdat ik alleen loop vind ik het prettig om voor de anderen uit te lopen. Mocht er iets aan de hand zijn, dan komt er bijna altijd wel iemand achter mij aan. En er is nog een ander voordeel van zo vroeg vertrekken. Alle dieren die in dit park leven, en dat zijn er veel, hebben zich nog niet verstopt.

Ik kom dus volop marmotten, gemzen, steenbokken en hermelijntjes tegen. Dat maakt deze tocht extra tof. Net zoals de hoeveelheid dieren vandaag erg afwisselend is, is het landschap dat ook. Het gaat van liefelijk groen, naar ruig en rotsig, naar compleet wit van het uitzicht op de gletsjer. Deze dag is puur genieten.

Dat wordt nog meer als ik bij de hut kom en zie dat de marmotten daar gewoon om de hut heen dansen. De perfecte afsluiting van een mooie wandeldag.

Dag 5 – Refuge Peclet Polset naar Refuge de L’orgere

Dag 6 – Refuge de L’orgere naar Modane