Monte Rosa Spaghetti tour: 5 dagen op hoge toppen

Als je denkt over een huttentocht dan denk je al snel over een route tussen de almen, bergbeekjes en rotsblokken. Maar wat nu als je het uitdagender en extremer wil? Langer, zwaarder met met een mega beloning: meerdere toppen van 4000 meter hoogte beklimmen in 5 dagen tijd. Dit klonk ons als muziek in de oren en het stond al even op onze wish list. In juli 2024 was het tijd om deze wens waar te maken. Met een tas vol gletsjer materiaal vertrokken we voor 5 dagen op grote hoogte.

Wat houd de Monte Rosa spaghetti tour in?

De Spaghetti ronde is een meerdaagse tour in hoog Alpien terrein. Je loopt voornamelijk over gletsjers en beklimt af en toe ook wat rots. De route heeft zijn naam gekregen vanwege de vele borden spaghetti – pasta die je hier te eten krijgt. En inmiddels snappen we dat maar al te goed. Nooit in ons leven hebben we zoveel pasta gegeten als deze week.

De route is in meerdere variaties te lopen, van makkelijker tot heel uitdagend. Wij liepen de ronde vanaf de Italiaanse kant. Startend in Breuil Cervinia. Start je hem vanaf de Zwitserse kant, dat kan namelijk ook, dan start je vanaf Zermatt.

Je loopt in meerdere dagen naar de andere kant van het Monte Rosa massief. Hierbij beklim je ook meerdere toppen van 4000 meter hoogte. Deze tour eindigt in de meeste gevallen bij de hoogste hut van Europa. De Margherita Hütte op 4554 meter hoogte.

Welke toppen beklim je tijdens de Monte Rosa Spaghetti ronde?

Tijdens de Monte Rosa Spaghetti tour heb je de kans om meerdere 4000’ers in relatief korte tijd te beklimmen. De meest gangbare toppen tijdens deze tocht zijn:

• Breithorn – 4160 meter (west top)
• Castor – 4225 meter
• Lyskamm nose – 4272 meter (behoord niet tot de lijst met officiële 4000’ers, maar is wel een top boven de 4000)
• Vincent Pyramide – 4215 meter
• Schwarzhorn – 4321 meter (Corno Nero in het Italiaans)
• Balmenhorn – 4167 meter
• Lüdwigshöhe – 4341 meter
• Parrotspitze – 4434 meter
• Zumsteinspitze – 4563 meter
• Signalkuppe – 4554 meter

Je kan bij sommige toppen er voor kiezen om ze wel of niet te beklimmen. Met name op de laatste dag van de tour heb je veel mogelijkheden m.b.t. het uitzoeken van de toppen. Wij beklommen ze bijna allemaal, alleen door regen en onweer viel de Castor bij ons dus letterlijk in het water. We vertellen je dag tot dag hoe deze route loopt!

Monte Rosa Spaghetti tour dag 1

Op dag 1 vertrokken we vanaf Breuil Cervinia met de kabelbaan omhoog. We vormen dit keer een touwgroep van 4. Thomas, ik, onze vriend Rens en gids Fransesco. We kozen ervoor om deze keer wel met een gids te lopen omdat we vooral vakantie wilden. Het uitzoeken van alle routes en het maken van beslissingen kost toch altijd best wat tijd. Daarnaast was het ook erg fijn dat alles vooraf geregeld was!

We gingen met de kabelbaan naar Refugio Testa Grigia, een station dat ligt op 3479. Je kan ook nog verder omhoog, maar we kunnen wel wat beweging gebruiken ook voor de acclimatisatie is het beter om langzamer omhoog te gaan.

In dit deel van de Alpen wordt er ook nog in de zomer volop geskied. We moeten dus eerst een deel een skipiste oversteken voordat we op de daadwerkelijke gletsjer komen. Wanneer we van de piste af gaan zien we dat het al vrij druk is. Het is hoogseizoen, een zaterdag, mooi weer en het is ook al later op de dag. We gaan omhoog naar de Breithorn, een top die voor vele een dagtocht is. Voor ons is het echter het begin van een mooie week. Na de Breithorn dalen we weer af en vervolgen onze weg naar de hut. Normaal gesproken zou je dan in Rifugio Guide d’Ayas slapen. Omdat wij best wel laat waren met boeken (lees 2 maanden vooraf) zat deze al vol en hadden we nog 300 meter extra af te dalen naar Rifugio Mezzalama (3061 meter) .

De hut waar we slapen is echt de kleinste die ik ooit heb gezien. Naast klein is hij vooral ook oud en dat zie je goed aan de matrassen waar je op slaapt. Het is allemaal vrij krap, maar dat heeft ook zeker zijn charme! Wat deze hut ook prachtig maakt is dat er veel steenbokken in de buurt lopen, daar hebben we dus ook mooi naar gekeken!

Monte Rosa Spaghetti tour dag 2

Vandaag is het afwachten wat we kunnen doen. Op een zonnige dag beklim je op dag 2 de Castor. Een top met een prachtige kam en fenomenaal uitzicht. Wij hebben echter wat pech want het beloofd een dag met minder weer te worden. We hebben 2 verschillende fronten waar er neerslag komt en het plan is om het eerste front af te wachten in Rifugio Guide d’Ayas en dan verder te gaan. Maar net op het punt dat we willen vertrekken zien we diep in het dal een bliksemschicht. Dat gaan we niet riskeren!

Er zit dus niets anders op dan de bui af te wachten in de kleine stube van de hut. Het is nu 5:00 in de ochtend en we zijn nog niet helemaal wakker. Maar dat worden we al snel want de bui is flink! Even later komen er nog anderen drijfnat de hut binnen. Zij zijn al van de bovenliggende hut afgedaald.

Als de bui over is gaan we lopen, het is nu tot een uur of 1 redelijk droog, maar we gaan vandaag niet meer omhoog. We dalen daarentegen af tot ongeveer 2300 meter hoogte en klimmen daarna weer omhoog. De route wordt niet zo vaak gelopen en ook de gids zoekt zijn weg door het blokkenterrein. We klimmen verder gestaag door en oefenen op het laatste deel naar de hut nog wat met zekeren op een graat. Dat is niet nodig, de weg is prima, maar extra oefening kan nooit kwaad.

Nog voor het lunchtijd is komen we aan bij de Quintino Sella hut (3396 meter). Veilig en op tijd, want een uur later barst de volgende bui los en valt er een vers pak sneeuw.

Monte Rosa Spaghetti tour dag 3

Na de bui van gisteren is vandaag een veel betere dag. Helder en bijna windstil. De wekker staat om 04:15, om 04:30 is het ontbijt en om 5:00 vertrekken we. Wanneer we vertrekken is het al wat aan het schemeren en dat vind ik erg prettig. Ik heb niet snel last van angsten, maar het oneindig wandelen in de donkerte doet toch altijd wel iets met me.

We worden getrakteerd op het mooiste wolkenspel dat ik tot nu toe heb gezien.

Ook vandaag vorderen we gestaag en in een goed tempo over de gletsjer. Voor we het weten staan we voor de klim van de Lyskamm nose. Een klim die nergens moeilijker wordt dan 2e graads Alpien klimmen. Ook zitten er regelmatig haken waar je aan kan zekeren, mocht je dat willen. Na een redelijk korte klim ga je verder over het meest technische deel van de tocht. Een graad van 40 graden die je recht op gaat. Afhankelijk van de condities kan deze ook van ijs zijn, neem daarom ook ijsschroeven mee. Bij ons lag er nog een heel dun laagje (verse) sneeuw. We klimmen met het touw strak kort achter elkaar. Op deze hoogte voel je deze inspanning wel, zeker in de kuiten, maar we komen zonder problemen boven.

Wat een prachtige dag is het nu al! De zonsopkomst was magisch en op de top van de Lyskamm Nose krijgen we de eerste zonnestralen in ons gezicht. We worden getrakteerd op het mooiste wolkenspel dat ik tot nu toe heb gezien. We houden even pauze en dalen weer af om de gletsjer verder over te steken.

Als laatste staat vandaag de Vincent Pyramide op het programma. We lopen nu een stukje rustiger en we snappen al snel waarom. De gids draait zich om en zegt, “jongens ik denk dat we te snel zijn, wat zullen we doen?”. We besluiten om rustig aan verder te klimmen en dan nog wat redding oefeningen te doen bij de hut. De Italianen doen dat toch weer anders dan de Oostenrijkers, dat is wel interessant om te zien! Na nog een uur oefenen met reddingstechnieken sluiten we voor de lunch aan bij de Capanna Gnifetti hut (3647 meter). Uiteraard eet ik ook hier weer een bord pasta!

Monte Rosa Spaghetti tour dag 4

De dag van de toppen! Vandaag staan er eigenlijk 3 op het programma, maar omdat we vrij snel gaan hebben we nog een top toegevoegd. We beginnen met een klim van 400 meter over de gletsjer. Vanaf hier kun je in korte tijd meerdere toppen beklimmen. Wij beginnen met de Balmenhorn. Deze top heeft een kleine “ladder” om op de daadwerkelijke top te komen. Eigenlijk zijn het vooral nietjes die je ook van een via ferrata kent. Deze klimmen we op en daarna weer af.

De volgende die op de planning staat is de Schwarzhorn, de top die daar naast ligt. De condities voor deze top zijn goed, maar later in het seizoen kan er ook veel ijs liggen. Dan is deze top wat lastiger. Voor nu vormt het geen probleem en hup, we gaan weer door naar de volgende. Dat is de Lüdwigshöhe en deze is heel makkelijk te beklimmen. Als we op de top staan vraagt de gids of we nog zin hebben in de Parrotspitze. Ik heb het nu best wel koud want we lopen heel de tijd in de schaduw en de wind trekt aan. Maar de Parrotspitze ligt in de zon, dus kom maar op! Deze top is echt prachtig en heeft ook een smalle graat. Tot nu toe is het denk ik wel mijn favoriete top!

Na de Parrotspitze dalen we weer af naar de kom die ons leidt naar ons einddoel van vandaag: Rifugio Margherita. Alleen…. we zijn weer te snel. We hadden als doel om pas om 12 uur bij de hut aan te komen, maar als we de Parrotspitze zijn afgedaald is het pas kwart over 9. En dus pakken we ook alvast de top van morgen mee: de Zumsteinspitze. Hier moet je nog een klein stukje klauteren voordat je op de top staat en uitkijkt over de machtige Dufourspitze. Wat lijkt het ons gaaf om die ook te beklimmen! Maar dat zit er helaas niet in vandaag.

We dalen weer af en beklimmen de laatste top: de Signalkuppe. Op deze top staat dus ook de Margherita hutte. Het is toch maar goed dat dit de laatste top is, want nu loopt de kracht wel een beetje uit mijn benen. Het is pas net 11:00 geweest, maar ik kan toch al wel wat lunch eten. En dat wordt heel verrassend: een Pizza Margherita!

Monte Rosa Spaghetti tour dag 5

Na een redelijk ok nacht (voor wat je mag verwachten op deze hoogte) is het alweer tijd voor de laatste dag. Nog 1x genieten van een prachtige zonsopgang zo vroeg in de ochtend en nog 1x met zijn allen in stilte in het touwgroep. Het waait vandaag behoorlijk en ik kruip heerlijk in mijn cocon van mijn hardshell. Hoe verder we dalen hoe stiller het wordt. Tot we in totale stilte door de witte vallei lopen met uitzicht op 2 magische bergen. De Lyskamm met zijn prachtige overschrijding en de Matterhorn. Ze lonken ons allemaal en we besluiten, hier komen we nog eens terug!

Vandaag zijn we, voor de verandering, weer eens snel beneden. Eigenlijk te snel want de kabelbaan die ons naar beneden brengt is nog niet open als we zo doorlopen. Dus is het tijd voor improvisatie! We gaan voor een lekkere bak koffie in de Gnifetti hut. We helpen nog wat studenten van de universiteit in Innsbruck. Zij doen namelijk onderzoek naar hoogteziekte en de kennis daarvan. We moeten onze waarden meten en die zijn verbazingwekkend goed. En ergens klopt dat ook wel, we hadden al deze dagen gelukkig geen last van enige vorm van hoogteziekte. Na de bak koffie lopen we nog een stuk terug over een gedeeltelijk besneeuwd pad.

Het is tijd om afscheid te nemen van onze gids en de kabelbaan naar Gressoney te nemen. Vanaf hier staat er een taxi klaar om weer terug naar Breuil Cervinia te gaan.

De Monte Rosa Spaghetti tour lopen? Nog een paar tips.

Echt, het is een fantastische mooie route en er zijn niet heel veel andere mogelijkheden in de Alpen om zo lang over de gletsjer te lopen. Heb je nog niet eerder een tocht gemaakt over de gletsjer? Dan zou ik niet met deze tocht beginnen. Deze toch is eerder geschikt als je al wat ervaring hebt in hoog Alpien terrein.

Wil je de tocht zelfstandig en dus zonder gids lopen? Dan is het belangrijk dat je minimaal ervaring hebt met zelfstandige dagtochten op gletsjers. De routes zelf zijn niet zeer moeilijk (gemiddeld PD niveau), maar het regelen kost wel wat meer tijd omdat het een langere tocht is. Ben je er op tijd bij dan is dat natuurlijk geen enkel probleem.

Wil je de tocht met een gids lopen? Dan zijn daar echt tal van mogelijkheden voor. Echter merkten wij dat er veel partijen zijn die niet écht meedenken met het plannen. We kregen vaak te horen dat we het volgend jaar maar moesten proberen. Uiteindelijk liepen we de tocht met Peakshunter. Zij dachten wel heel goed mee en hadden alles top geregeld.

Daarnaast is het heel belangrijk om voor deze tocht goed te acclimatiseren. Dat deden wij bijvoorbeeld in het Stelvio park door de Monte Cevedale en de Ortler te beklimmen. Hoe beter je geacclimatiseerd bent, hoe minder last je hebt van de hoogte en dat helpt je écht heel veel!

Het is al met al echt een prachtige tocht die ik niet had willen missen! Wil je deze tocht lopen en heb je nog vragen? Stel ze gerust, we delen onze ervaringen graag!