Peter Kofler klettersteig bij de Stafflacher wand

Soms heb je van die dagen waarop de avonturen spontaan worden bedacht. En vandaag was ook zo’n dag. Eigenlijk zouden we gaan klimmen, want we zitten daar helemaal lekker in. Maar stiekem hadden we allebei meer zin om te gaan klettersteigen. Alleen, de meeste korte en toegankelijke klettersteigroutes in onze regio hadden we al gedaan. Toch vond Thomas nog spontaan een hele leuke route die niet al te ver rijden was voor ons: de Peter Kofler Klettersteig.

De klettersteig bereiken met de auto of OV

Deze via ferrata route is zowel met de auto als het ov goed te bereiken. Daar komen we al snel achter als we informatie over deze route opzoeken. Overal staan namelijk tips over het bereiken van deze route met de trein. En als we er eenmaal zijn, snappen we ook waarom. Je kan namelijk vanuit Innsbruck namelijk heel eenvoudig de trein naar Bahnhof st Jodok nemen. Vanuit het station loop je zo in een kwartier naar de start van de kletterseig. Wat een luxe!

Nu hebben wij deze luxe niet, we wonen hoger op een berg waarbij het ov nét iets minder goed geregeld is. Dus wij pakken de auto. Via Google maps kan je zelfs deze klettersteigroute invoeren en dan geeft hij precies aan waar je moet zijn. Nu kan je natuurlijk niet met de auto zó ver komen. Maar zodra je het dopje Stafflach binnenrijdt kan je de bordjes volgen naar de parkeerplaatsen (er zijn er 2). Het dorpje zelf is echt een gehucht van niets, maar toch staan er al veel auto’s op de parkeerplaats. Het is een populaire plek voor klimmers én klauteraars.

De klettersteig op de Stafflacher wand

Wanneer we de auto geparkeerd hebben pakken we onze spullen bij elkaar. Het bord bij de parkeerplaats geeft zelfs aan welke kant we op moeten lopen dus de weg hoeven we niet te zoeken. In totaal is de aanloop 15-20 minuten naar de start en we zien onderweg regelmatig borden staan. Voornamelijk met uitleg en informatie over klettersteigen. De start van de klettersteig staat ook erg goed aangegeven en na een kwartier kunnen ook wij van start.

Terwijl we naar de start liepen viel het ons ook al op dat er verschillende groepjes op de wand aan het klimmen waren. Het enige gekke is: ze leken niet in 1 route te lopen. Na nog eens een korte inspectie komen we er achter dat er ook een hoop klimmers aanwezig zijn die verschillende (multipitch) routes klimmen. Daar hebben wij normaal gesproken ook wel oren naar en zijn enigszins verrast dat er hier zo’n mooie klimwand is. Dat plan bewaren we dus voor een volgende keer. Vandaag gaan we lekker klauteren!

Familievriendelijke klettersteig? Ik dacht het niet

De start van de Peter Kofler klettersteig is gelijk een goede. De route wordt aangegeven als niveau C. Dat is een gemiddeld niveau en normaal vind je dan ook redelijk wat hulpstukken in de wand. (zie het voor je als nietjes om je voeten op te zetten) Op deze wand is dat toch wel anders, je moet écht meer gebruik maken van de rots. Dit is de eerste klettersteig dit seizoen en we krijgen gelijk een lekkere start. Zo komen we er snel genoeg in!

Als we wat verder klimmen zien we ook een reclamebord staan van een lokaal gidsenbureau. De tekst luidt: ideale route voor beginners én families. Wij kijken elkaar nog eens aan en denken allebei hetzelfde. Dit is echt niet een ideale route voor beginners. Je hebt voor deze klettersteig toch wel redelijk wat kracht en techniek nodig. En we kennen routes die veel meer geschikt zijn voor beginners. Bijvoorbeeld de Lehner Wasserfall klettersteig.

Een afwisselende route met veel bankjes

Heb je nou al wat meer ervaring met Via ferrata / klettersteigen? Dan is deze route zeker leuk om te doen! En nu hoef je echt geen expert te zijn, hoor. Je moet gewoon al wat gevoel hebben van deze activiteit en weten wat je moet doen.

Dan is deze route namelijk erg leuk! Er worden korte, steile klimmetjes afgewisseld met traverserende stukken. Af en toe krijg je ook wat rust doordat er stukjes A/B niveau in deze route zitten. De afwisseling is hierbij echt perfect waardoor je een lekkere flow in de route houdt. Tel daarbij nog wat leuke hangbruggen op en je hebt echt een hele afwisselende route.

Maar ook het uitzicht is niet mis. Doe je deze route, net zoals ons, in het voorjaar? Dan heb je de kans om continu uit te kijken op prachtige witte toppen met daaronder liefelijke valleien. Echt het ideale Alpenzicht. Tijdens de route kom je zelfs nog meerdere bankjes tegen waardoor je even pauze kan houden en de omgeving in je op kan nemen.

Naar klimmers loeren en routes bestuderen

Zoals we al vanaf onderen zagen, zijn er ook veel klimmers op deze wand aanwezig. Doordat wij nu hoger op de route zitten hebben wij dé perfecte plek om deze routes eens van dichterbij te bekijken. En het valt ons op dat de routes er niet zo heel moeilijk uitzien. Als we later nog een informatiebord vinden (er zijn een hoop borden vandaag!) dan zien we dat het multipitches zijn van zo’n 5 à 6 touwlengtes en de moeilijkheid afwisselt tussen 3e en 6e graads routes. We grappen nog even dat we tijdens het klimmen ook gebruik kunnen maken van het ijzer van de klettersteig en dan is het tijd om het laatste stukje naar de top te beklimmen.

Ideale voorjaars- en najaarsroute

Het voorjaar en het najaar zijn wat ons betreft de ideale tijden voor korte en leuke klettersteigroutes. In Tirol heb je veel routes die niet zo hoog in de bergen liggen en dus al snel vrij zijn van sneeuw. Deze route hoort daar ook bij. We lezen ook dat hij zelfs in de winter regelmatig vrij ligt. Maar dat lijkt ons toch wat fris. In tegenstelling tot de frisse seizoenen is deze route in de zomer wel heel erg warm. We merken het zelfs vandaag al. Het is een zonnige dag in mei, met zo’n 20 graden. Maar toch lopen de zweetdruppels over onze rug terwijl we midden in de zon aan het klauteren zijn. Wil je deze route dus in de zomer doen? Start dan vooral lekker vroeg! Dan heb je ook nog het voordeel van de rust op de route.